Zeg eeh... die burn out van jou, hoe lang duurt dat nog?

16-06-2020

Wanneer je iemand met een burn out nog verder onder druk wil zetten, dan is bovenstaande opmerking een schot in de roos...

Zo vaak zie ik dat mensen met een burn out er grote moeite mee hebben om te accepteren dat het zo is. Dat ze volledig uitgeput zijn, zowel geestelijk als lichamelijk. Dat zelfs de leuke dingen niet meer lukken. Dat alles teveel is. Zelfs een bezoekje van vrienden of familie. Dat alle prikkels keihard binnenkomen als in een niet ophoudende angstaanjagende onweersbui. Continue hoogspanning. Ontspannen lukt niet meer. Het systeem is overbelast.

Schaamte speelt een rol. Het gevoel van zwak zijn, gefaald hebben, niet goed genoeg zijn. Je voelt je waardeloos voor je werk, en tekortschieten naar  je gezin. 

Zolang iemand met een burn out niet kan accepteren dat hij of zij gevloerd is, duurt het des te langer om de weg naar herstel te vinden. Hierdoor lijkt de situatie uitzichtloos te zijn.

Niet alle leidinggevenden kunnen zich gemakkelijk verplaatsen in iemand met een burn out. Waar de een goed gedijd op de nodige spanning, kan diezelfde spanning voor een ander funest zijn.

Daarom is het zo belangrijk om begrip te tonen en ook vooral te blijven communiceren zonder oordeel. Geen mens is het zelfde. Iedereen heeft zijn eigen unieke talenten en valkuilen.

Burn out duurt gemiddeld 240 dagen, het is niet ongewoon dat iemand een jaar uit de roulatie is. Burn out ontstaat door dat er langdurig sprake is van stressklachten. Dat kan komen door hoge druk op het werk, maar dat hoeft niet. Mensen met burn out hebben vaak een heel groot verantwoordelijkheidsgevoel, zo sterk, dat ze problemen (van het werk) niet van zich af kunnen zetten.

Soms is er sprake van een combinatie van prive en werkomstandigheden. Of er zijn spanningen in de privé sfeer, financiële moeilijkheden etc.  Iedereen reageert anders op stress. 

Mensen die moeilijk om hulp kunnen vragen, lastig "nee" kunnen zeggen, angstig zijn voor kritiek en hoge eisen stellen aan zichzelf lopen meer risico op een burn out

Hoe gek het ook klinkt, een burn out kan een zegen zijn. Tenminste, als je bereid bent te leren van wat je lijf je te vertellen heeft. Wat maakt dat je moeilijk "nee" kunt zeggen, waarom ben je zo bang voor kritiek, van wie heb jij goedkeuring nodig om gezien te worden, om goed genoeg te zijn? Hoeveel hangt er af van het imago dat het werk je geeft, wanneer mag jij zijn wie je bent, wie zegt dat hard werken en altijd beschikbaar zijn voor anderen de norm is?

Zoals een client deze week tegen mij zei..... 

" Ik ben een jaar uit de running geweest, het was niet gemakkelijk, maar ik wil de oude niet meer zijn, ik wil vooral kunnen genieten van de kleine dingen, tijd hebben om te lummelen en te ontspannen en gelukkig zijn met de mensen die mij lief zijn".

Heb jij hier hulp bij nodig? Je bent welkom. Neem een kijkje op mijn website...