Ik heb ineens zo'n behoefte aan tijd voor mijzelf!!.

27-05-2021

En toen was het 2020. Coronatijd.  De besmettingscijfers gingen van hoog naar laag, en weer terug. ..  Corona had en heeft invloed op ons allemaal.  En hopelijk is het einde nu eindelijk in zicht. 

We gingen veel meer thuis werken, onze kinderen hadden on -line les.  Het huis was soms te klein, maar we kwamen ook dichter bij elkaar.  Mensen kwamen in opstand, of mensen waren bezorgd.  En dit zorgde voor verwijdering en veroordeling, of juist voor bezorgdheid, toenadering en begrip voor elkaar. 

De verveling sloeg toe. Geen disco, geen kroeg, geen theater, geen bioscoop, zelfs geen vrienden in de  keet.  Nou ja, een paar dan soms... Maar nooit met een gerust hart.   En dan soms toch gewoon doen... en o jee als je besmet bleek te zijn .... dan had je zorgen om vader, moeder, opa, oma....

We kregen het allemaal hoe dan ook een stuk rustiger... Reden voor mij om naast mijn Coachpraktijk voor zolang dit allemaal duurde een paar dagen per week te werken voor de GGD... Bron-en contactonderzoek..

Zoveel waardevolle gesprekken had ik, met de wild vreemdste mensen....  Ik was blij van betekenis te kunnen zijn..  Ik voelde me soms een helper, een rots in de branding, maar ook regelmatig een politie-agent. "Met wie was je... hoe lang.... binnen welke afstand....Wie moeten we waarschuwen en in quarantaine zetten..."  Niet altijd een populaire boodschap, kan ik je vertellen. 

Ik deed diit alles met als enige doel: Corona de wereld uit.  Mijn tijd nuttig besteden.  Van betekenis kunnen zijn voor mensen met Corona, en alle mensen om hen heen.   De weg vrij maken naar VRIJ heid, onbezorgdheid.. gezondheid.

Het was- en is- niet altijd even gemakkelijk.. En ik ben ook moeder van twee jongens van 19 en 16.  Op deze leeftijd wil je uitgaan, ontdekken, leven, genieten...

In plaats daarvan raak je als jongere afgestompt, door online onderwijs, geboden, verboden, oordelen. 

Nu is het mei, 2021.  Wat geweldig om te zien dat het aantal besmettingen dalende is..

Ik werk al heel lang thuis.  Mijn kinderen hebben al heel lang online onderwijs. We hebben het ook fijn gehad samen.  Ontbijten en soms ook lunchen in pyama, tussen de lessen en het werk door even een babbeltje, een drankje, een gesprekje, een grapje.  

En nu.... de mensen weten mij weer te vinden, mij en mijn coachpraktijk.  Daarom stop ik bij de GGD, want het wordt te druk.  En.... mijn vaccinaties staan gepland.!

Ik heb ineens zo'n zin in even tijd voor mijzelf!!

En daar vind ik wat van... Want ik ben een gezinsmens pur sang.   Waarom dan toch behoefte aan tijd alleen?

Ik wil het heel graag doen, er even alleen tussenuit.  Ik merk dat vooral de mogelijke oordelen van

 " wat de mensen ervan zeggen" mij tegenhouden. 

En toch... volgende week ga ik een dagje naar een vriendin, die aan de kust woont. De dagen erom heen ga ik in een huisje, helemaal alleen...  Vlak bij de zee, de zon, het strand.  Ik neem boeken mee, lekker eten, ik ga genieten.

Einde van de week sluit mijn man zich bij mij aan.  Wedden dat ik dan superblij ben hem weer te zien?  Ik merk het nu al.... We gaan elkaar missen.  Dit doet ons NU al goed.  Je bent niet allleen maar mama, echtgenoot, werknemer, ondernemer........  Je bent ook jezelf.  Wie ben je ook alweer, als je niet op je werk bent? Als je niet mama bent? Even niet de vrouw van... ? 

 In verbinding blijven met jezelf is zo belangrijk.  Dus volgende week een paar dagen "me" time.   En ik zal je zeggen: ik doe dit voor het eerst van mijn leven.   Want ik "vond" er altijd wat van.   Maar vond "ik" er wat van, of trok ik me vooral wat aan van wat anderen van mij zouden denken?

Vraag aan jou.... hoe vaak in je leven laat jij je leiden door wat anderen vinden?  Doe jij wel wat jij echt graag wilt?  Hoe trouw ben jij aan jezelf?  En als je niet zo trouw bent aan jezelf.....  Hoe gezellig ben je dan uiteindelijk voor anderen?  Je kunt niet altijd lief en aardig zijn, als je aan jezelf voorbij loopt... 

Lieve groetjes... www.GerdaCoacht.nl