Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg

08-01-2019

Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Bescheidenheid siert de mens. Je mag niet egoïstisch zijn. Kinderen die vragen worden overgeslagen.

Hoeveel invloed hebben deze regeltjes uit je jeugd vandaag de dag nog steeds op jou?

Allemaal goed bedoelde lessen, maar niet zo handig wanneer deze regeltjes je klein houden. Want als je niet vraagt wat je hebben wilt, dan zul je het niet krijgen. Als je te bescheiden bent over wie je bent en wat je kunt, zal iedereen je over het hoofd zien. En als je uiteindelijk toch de moed verzamelt om te gaan voor wat voor jou belangrijk is, dan kan de druk om niet te mogen falen groot zijn, want je hebt je kop boven het maaiveld gestoken en jezelf op de voorgrond gezet. (Wie denk je wel niet dat je bent?)

Hoe komt het dat juist onder vrouwen vaak zoveel gedoe is, angst, strijd, jaloezie? Ik denk dat het te maken heeft met de strijd in onszelf. We vinden zelf onbewust ook nog vaak dat je een bitch bent als je jezelf teveel op de voorgrond zet. We irriteren ons eraan als een ander het wel doet en staan het onszelf niet toe. Vrouwen hebben toch nog steeds het imago van zachtheid en zorgzaamheid en laten zich gemakkelijker op de tweede plaats zetten.

Hiermee houden vrouwen zichzelf en anderen klein. We voelen ons verbolgen als er geen rekening met ons wordt houden terwijl wij druk bezig zijn met wat wij denken dat goed is voor anderen.

Dit is de voedingsbodem voor veel onvrede en onrust, die velen liever niet laten zien maar die onderhuids wel degelijk aan het broeien is. Hierdoor schieten we uit onze slof, worden we boos, voelen we ons gekwetst, onzeker of niet gezien.

Het is moeilijk om duidelijk te zijn over wat je wel wilt als je de overtuiging hebt dat het niet goed is om teveel de aandacht op jouw behoeften te richten. (Dat zou egoïstisch kunnen zijn) Omdat we niet moeilijk willen doen (bescheidenheid siert de mens) weten we niet goed hoe we onze boosheid en ongenoegens kunnen uiten. Op den duur stapelen die irritaties zich dan op en kunnen we reageren op een manier die niet prettig is voor de ander maar ook niet handig voor onszelf.

Hoe zou het zijn om jezelf op de voorgrond te mogen zetten? Als jouw wensen en doelen even belangrijk zijn als die van een ander? Als je werk durft te maken van wat je diep in je hart al heel lang graag wilt?

Welke invloed zou dat hebben op je relaties met de mensen om je heen? Welke invloed zou dat hebben op je werk, je werkdruk, je angst om fouten te maken?

Ik geloof dat je duidelijk mag zijn over je eigen wensen en doelen, hier prioriteit van mag maken. En dat is een proces waarin je valt en weer opstaat. En hiermee verlies je niet de verbinding met de mensen om je heen, integendeel.

Hiervoor is het nodig te weten wat jij graag wilt en hiervoor in actie komt. Het is belangrijk dat je leert op te komen voor wat jij voelt. Door goed te leren communiceren en te uiten wat je wel en niet wilt. Door af te rekenen met het idee dat je perfect moet zijn, geen fouten mag maken. Wie weet komt er dan wel een einde aan de onvrede, onrust en gedoe...

En komt daarvoor in de plaats voldoening, geluk en betere (werk)relaties met de mensen om je heen.

In mijn praktijk coach ik vrouwen naar vertrouwen. Ik help je als door je angst niet goed genoeg te zijn last hebt van perfectionisme en (werk)stress. Ik leer je hoe je prettig en duidelijk communiceert waardoor je je goed leert te uiten en juist hierdoor meer aansluiting krijgt bij anderen. Ik leer je hoe je beter uit de verf kunt komen. Startpagina https://www.gerdacoacht.nl/