Die "innerlijke stem" in je die zegt: "Je hebt het niet goed gedaan, je had beter je best moeten doen". De "het gaat mij niet lukken" stem. De "stel je niet zo aan, je moet niet moeilijk doen" stem.

Ik heb wat afgezocht in mijn leven. Veel verschillende dingen gedaan ook, maar toch, ik koos vaak voor veilig. En veilig betekende meestal in mijn comfortzone blijven. Inspelen op de verwachtingen die ik voelde van anderen. Ik heb me vaker aangepast dan mij lief was. En daar werd mijn ziel uiteindelijk niet gelukkig van.

Wanneer ben je goed genoeg? Wanneer je goed aanvoelt wat een ander nodig heeft, kan het lastig voor je zijn om een ander teleur te stellen en "nee" te zeggen. Je eigen grenzen kennen en aangeven is een veel voorkomend issue bij mijn doelgroep.

Wat maakt dat het lastig is om je grenzen aan te geven en om te gaan met kritiek? Dat is de angst voor het oordeel van een ander, de angst voor afwijzing omdat die jou niet niet goed genoeg vindt.

Misschien herken jij het wel.... iemand zit te worstelen met een probleem. De hulpeloosheid straalt er aan alle kanten vanaf, net zoals de onmacht en de onzekerheid, en misschien wel het verdriet.. Jij staat erbij en kijkt ernaar. Je ziet diegene aarzelen en hoort hem zuchten. Je hoort hem ook klagen. Hij weet het niet hoe het nu moet.